Dag drukke denker

 

Dag drukke denker,

Word jij ook vaak moe van al het denken, bedenken, zorgen maken over belangrijke, maar vooral ook onbelangrijke zaken?

Is je lijf er dan vaak moe van en tot niks actiefs meer in staat, maar lukt het niet de ‘uit-knop’ van je hoofd te vinden?

Geestelijke vermoeidheid maakt je o.a. prikkelbaar, laat je nog meer op de automatische piloot functioneren, maakt je emotioneel instabieler en zorgt ervoor dat er minder ruimte is om te genieten van je leven.

‘Waar zit die ‘uit-knop’ dan?’, vraag je jezelf wellicht af.

Op het moment dat je jezelf dit afvraagt, heb je m eigenlijk al gevonden…

Je bent je bewust geworden van je DENK-/ DOE-modus. Je bent je bewust geworden dat je geleefd wordt. Je bent je bewust geworden dat er ook een andere modus mogelijk moet zijn…

Je weet alleen nog niet hoe je de schakelaar kan omzetten. Hoe je kan omschakelen naar de modus van ZIJN.

De ZIJN-modus is de modus waarin je nu even helemaal NIETS hoeft te doen. Waarin alles wat je nodig hebt er al is. Waarin alles goed is zoals het is. Hoe de situatie op dat moment ook is. De modus waarin er weer contact is met de rest van jezelf en niet alleen je hoofd met zorgen of problemen of de emoties waarin je wordt meegesleurd.

De modus waarin je beseft dat je de keuze hebt om je eigen leven te leven in plaats van geleefd te worden.

Alles wat er nu nog voor nodig is, is het jezelf gunnen om te mogen omschakelen. Het jezelf toestaan om  stil te staan, liggen, zitten of zijn. Ruimte maken voor jezelf. Juist als je nog 1001 dingen ‘moet’ doen, als je jezelf voorbij aan het rennen bent, als alles nog niet ‘klaar’ of ‘gelukt’ of ‘perfect’ is.

Nee, dat voelt vaak niet gelijk relaxed. Dat is overigens ook niet het doel van meditatie. Wel fijn als het toch gebeurt. Er zal vaak eerst een strijd gevoerd moeten worden. In je hoofd weliswaar, met jezelf. En dat voel je in je lijf. 

Weerstand, ongeduld, onrust, twijfel, verlangens, streven, oordelen, ongemakkelijkheid en spanning.

Stil zitten als je juist op volle snelheid gaat, tenminste dat denk je. Onmogelijk…

Maar als het je dan uiteindelijk lukt om ontspanning te vinden in deze inspanning tot stilzitten, dan besef je pas hoeveel je geest werd vertroebeld door alle ‘moetens’, demotiverende gedachten, schijnwaarheden en gedachten die zich als heel belangrijk profileerden.

Er is opeens ruimte ontstaan, helderheid en kalmte.

Er is ruimte gemaakt voor focus, overzicht, veerkracht, positieve gedachten en creativiteit.

En dan besef je dat je helemaal niet zo hard hoeft te hollen of te trekken. Dat het zelfs als vanzelf kan stromen. Je pad is duidelijker, ook al is de eindbestemming nog ver weg. En je beseft dat dat eigenlijk helemaal niet zo erg is. Misschien geniet je er zelfs wel van….

Mithra Falter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *